Spreker als 2de professie
Wat ooit begon met een lezing omdat een collega ziek was, is inmiddels uitgegroeid tot een belangrijk onderdeel van mijn beroep. Voor je het weet sta je voor zalen van 15-100 medewerkers en soms voor een volle kerk met 2.000 bezoekers. Soms ergens achteraf in het locale dorpscafe, een enkele keer in de stadsschouwburg. En 1 maal per jaar met de 'Theatershow Intensieve Menshouderij' zoals op 3 april 2008 een dag lang. Mensen inspireren met een verhaal is misschien wel het mooiste en 'gelukkigste' beroep ter wereld. Soms mag het 20 minuten, soms twee keer drie kwartier. Dat lijkt lang, ... maar de tijd schiet voorbij.
Verhalen ordenen de chaos in je hoofd, verhalen verbinden mensen. Een feest om van je werk je hobby (!) te kunnen maken. En wat blijkt? Van een lezing komt een lezing. Lezingen over de Chaostheorie, het boek Intensieve Menshouderij, 'American Football' of de noodzaak van Slow Management zijn het meest populair. Maatwerk kan, maar blijkt vaak niet noodzakelijk. Ik schiet een pijl af, de toehoorders tekenen de roos erom heen. 'Hoe weet Jaap dat het bij ons zo werkt?' Zo gaat dat met mensen, ik vertel maar een enkel verhaal, maar met 75 mensen in de zaal heb je uiteindelijk 75 'gehoorde' verhalen. De problemen in organisaties zijn bijna universeel en wereldwijd hetzelfde: mensen leiden organisaties en mensen lijden in organisaties.
Het mooiste is om na afloop 'een kringgesprek' te hebben met een paar aanwezigen die nog even willen doorpraten. ' Ik was dus niet gek, ....'. Het is fantastisch een groep mensen nieuwe woorden, flarden tekst, en gedachten aan te bieden zodat men een uitweg ziet in de mentale gevangenis van bedrijfskundige logica waarin men zichzelf heeft weggedefinieerd als nuttige druk, druk, druk batterij van het systeem.
Een gedeelte van een lezing op 3 november 2008 op Universiteit Nyenrode
